Jose Manuel Durao Barroso

Predsjednik Evropske komisije

(Službeni vebsajt vlade Portugala, AFP, RFE/RL, AP, Reuters)

Jose Barroso[Getty Images]

Bivši premijer Portugala Jose Manuel Durao Barroso zamijenio je italijanskog premijera Romana Prodija na mjestu predsjednika Evropske komisije (EK) 1. novembra 2004. godine. Lideri država-članica EU su ga jednoglasno kandidirali za tu funkciju na specijalnom samitu u Briselu 29. juna 2004, a Evropski parlament je to odobrio 22. jula 2004. Barroso je jedanaesti predsjednik EK od 1958. godine.

Barroso je rođen u Lisabonu, 23. marta 1956. On je diplomirao pravo na Univerzitetu u Lisabonu 1978, a doktorat iz ekonomskih i društvenih nauka dobio je na Ženevskom univerzitetu u Švicarskoj 1981. godine. On ima počasnu diplomu iz oblasti evropskih studija, također sa Ženevskog univerziteta.

Prije Karanfil-revolucije u Portugalu 25. aprila 1974, Barroso je bio član ljevičarskog Pokreta za reorganizaciju proleterske partije, koji je napustio 1977. Tri godine kasnije, on je postao član desničarske Portugalske socijaldemokratske partije (PSD). On je po prvi put izabran za predsjednika PSD-a u maju 1999, a zatim je na tu funkciju od tada dvaput ponovno biran. Također 1999, Barroso je izabran za potpredsjednika Evropske narodne partije.

Barroso je 1985, u svojoj 29. godini, odabran za državnog sekretara za unutrašnje poslove u kabinetu premijera Anibala Cavaca Silve. 1987, on je imenovan za državnog sekretara za vanjske poslove i saradnju, a bio je i ključni medijator u pregovorima koji su doveli do privremenog prekida vatre u petnaestogodišnjem građanskom ratu u Angoli 1991. godine. Barroso je 1992. postao ministar vanjskih poslova -- na kojoj je funkciji ostao do 1995.

PSD je izgubio na izborima 1995. godine, a Barroso, koji je na glasanju dobio mjesto u parlamentu, postao je šef skupštinskog komiteta za vanjske poslove. Na parlamentarnim izborima 2002. godine, PSD je bio prvi, ali nije uspio prikupiti direktnu većinu i formirao je koalicionu vladu s konzervativnom Narodnom strankom. 6. aprila 2002, Barroso je imenovan za premijera.

Kao reformista u svim sektorima, Barroso je uveo strog program u cilju smanjenja budžetskog deficita Portugala, zbog čega je u zemlji postao nepopularan, što je našlo svog odraza u rezultatima izbora za Evropski parlament 2004. godine.

29. juna 2004. godine, Barroso je prihvatio nominaciju za narednog predsjednika EK, u vrijeme izazovnih promjena vezanih za Uniju.

Pored svog maternjeg portugalskog, Barroso tečno govori i engleski, francuski i španski jezik.

Oženjen je i ima troje djece.